هنوزم دستای گرمت جای امنی واسه گریست

تو قشنگی مثل بارون من دلم پر از گلایست

هنوزم تو این هیاهو توی این بغض شبونه

منو گنجیشکای خونه دیدنت عادتمونه

پشت پنجره هنوزم چشم به راهت میشینم 

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم

پشت پنجره هنوزم چشم به راهت میشینم 

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم

ما دو تا پنجره بودیم گفتی که باید بمیریم

دیوارا همه خراب شد ولی ما هنوز اسیریم

ما هنوزم مثل مرداب مست آیینه کویریم

ما همونیم که میخواستیم خورشیدو با دست بگیریم

گریه هام حروم شدن کاری بکن

چشم من بیا منو یاری بکن

گریه هام حروم شدن کاری بکن

چشم من بیا منو یاری بکن

وقتی که به تو رسیدم 

هنوزم آهو نفس داشت

هنوزم چلچله انگار تو چشاش غم قفس داشت

غزلک گریه نمی کرد تو شبای بی چراغی

منو تو هم قصه بودیم از ستاره به اقــــــــــــاقی

منو تو هم قصه بودیم از ستاره به اقــــــــــــاقی

حالا اما دیگه وقت رفتنه 

جاده اسم منو فریاد میزنه

حالا اما دیگه وقت رفتنه 

جاده اسم منو فریاد میزنه

حالا من موندم و یاد کوچه های خالی و خیس

یاد خونه ای که دیگه خیلی وقته مال ما نیست

اگه خاموشم و خسته

اگه از تو دور دورم 

تکیه کن به من غریبه

من یه کوه پرغرورم

پشت پنجره هنوزم چشم به راهت میشینم 

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم

پشت پنجره هنوزم چشم به راهت میشینم 

ای که بی تو خودمو تک و تنها میبینم